Εξόριστος..

Μην με αγγίζεις μην με προσπερνάς. Χάρισε μου ένα χαμόγελο πιο λυτρωτικό από το προηγούμενο. 

Μακριά από τα όρια.

Μία μορφή στο απέναντι μπαλκόνι να κοιτάζει κάτω.
Μία σκέψη που την ξεπερνά, ένα ερώτημα που παραμονεύει. Όλα γυρίζουν κυκλικά, όλα κατευθύνονται πιο πέρα από αυτό που αγγίζεις. Λόγια σκληρά με μπόλικη βία που δεν γυρίζουν πίσω. Τιμωρία ?

Θύμα των Ονείρων...

Σκέψεις που γίνονται κάθε μέρα, αλλά οδηγούν στο ίδιο. Ο ίδιος πάντα, πάντα ο ίδιος. Γράφω για μένα με ένα περίεργο τρόπο σε ένα τρόπο, που ίσως να με καταδικάζω. 

Ψυχρά συναισθήματα...

Δεν θα σε μάθει κανείς ποτέ.
Κανείς δεν θα κοιτάξει τη ψυχή σου, κάνεις δεν θα κοιτάξει το πιο βαθύ περίγυρο των συναισθημάτων σου. 

Ασκητής των Ονείρων...

Μια ξαφνική νεροποντή που μοιάζει με άβυσσος ανοίγεται μπροστά στα μάτια μου. 
Είμαι στο προσωπικό μου κοινόβιο, ένας ασκητής των ονείρων. 

Παράλληλοι κόσμοι....

Μία σκέψη με διαπερνά καθώς κοιτάζω τον ορίζοντα.

Χαμένος χρόνος...

Κάθομαι. 
Μια σκέψη με διαπερνά, κάποιοι ορίζοντες ανοίγονται.
Τολμώ.
Η διαίσθηση γίνεται αυτοσκοπός, το παράξενο μετατρέπεται σε ορατό, τίποτα δεν γυρίζει πίσω. 

Στο δρόμο των αισθήσεων...

 

'' Ένα μοτίβο απρόσιτο που ακολουθεί κάθε διάσταση. Όλα εμπεριέχονται στο δρόμο των αισθήσεων ''.

Απαλλαγή...

Ζω τον έλεγχο.
Μία αφήνομαι και ξανοίγομαι, μετά επιστρέφω και χάνομαι. 
Δεν ξέρω γιατί. 

Σύνταξη....

Η μετακίνηση είναι η ανατροπή του ίδιου του εαυτού.
Μια άλλη πόλη προσδιορίζει το Τώρα ανοίγοντας εικόνες που ξεπερνούν τα όρια.

Ουράνιος...

Δεν καταλαβαίνεις. 
Μπαίνω στο τούνελ και δεν επιστρέφω.

8...

'' Όταν θα αποδράσω δεν θα με σκεφτώ ''.
Έτσι έλεγε ένας δάσκαλος της φυγής. Τώρα που φεύγω για το επόμενο ταξίδι δεν περιμένω το τίποτα. Οι επιθυμίες με ακολουθούν απλώς για παρέα.

Ένα τραγούδι για το Χειμώνα...

Όταν σου μιλάνε για το άλλο
πες τους ότι το γνωρίζεις

Κείμενο...

Σηκώθηκα και γυρεύω κάτι. Νομίζω ότι είναι οι ανησυχίες μου.
Κοιτάζω μέσα μου ένα χάος, κοιτάζω δίπλα μου μια σκιά. Τι είναι αυτό που με παρασέρνει και γίνομαι αλλιώς?

Συνεχίζω...

Συνεχίζω.
Περνώ το δρόμο που ήθελα από παλιά, ξεπερνώ ανασφάλειες και ανώμαλες διαβάσεις που με κουράζουν. Δεν ξέρω που θα βρεθώ, ξέρω μόνο ότι τα βουνά δεν είναι πια δύσκολα. Δεν ξέρω αν είναι η διάβαση με οδηγό το Πλούτωνα, αν είναι η εξυπνάδα του Ουρανού ή η λύτρωση του Ποσειδώνα. Μπορεί να είναι και το φάρμακο .

Απλά και σύνθετα...

Ανοίγεις τα πανιά σου και ταξιδεύεις άλλοτε σε παραλίες που σε εμπνέουν, άλλοτε σε βουνά που σε κοιτάζουν περίεργα. Έχεις γεννηθεί Ιούλιο και αυτά δεν τα " πάνε καλά " μαζί σου. Ίσως είναι ότι τα κυβερνά ο Αιγόκερως και ξέρεις ότι είναι το αντίθετό σου ζώδιο.

Ο δρόμος της συνέχειας....

Η ζωή διέπεται από τους ίδιους κανόνες. Διαφέρουν οι απόψεις μόνο γιατί ισχύει. Όλα εξαρτιόνται από την προσέγγιση όσο αφορά την λατρεία .