Χαμένος χρόνος...

Κάθομαι. 
Μια σκέψη με διαπερνά, κάποιοι ορίζοντες ανοίγονται.
Τολμώ.
Η διαίσθηση γίνεται αυτοσκοπός, το παράξενο μετατρέπεται σε ορατό, τίποτα δεν γυρίζει πίσω. 

Το παρελθόν δεν υπάρχει, έστω με την παρελθοντική  μορφή και τα συναισθήματα μετατρέπονται σε προέκταση των οριζόντων. Είναι κάτι το πιθανό και απίθανο μαζί, είναι κάτι εκτός χρόνου και τόπου, με τη θετική σημασία, κάτι που τρέχει και πρέπει να το προλάβεις. 
Δεύτερες σκέψεις ακολουθούν που προσαρμόζονται στο τώρα, καθώς υπάρχει ανάγκη για το παραπάνω. 
Η κατάσταση ομαλοποιείται, οι φευγάτες ερμηνείες έχουν ουσία και το ένστικτο ακολουθεί. '' Κάνε μια ευχή και θα συμβεί '' ένας γενικός κανόνας του σύμπαντος, καθώς οι ακολουθίες είναι ατομικές και προσαρμόζονται ανάλογα. 
Πάμε για το καινούργιο σκηνικό, μακριά από το σκοτεινό είδωλο και τις παράξενες μορφές, πιο καθαρή και πιο ανεξάρτητη. 
Δεν υπάρχει καμία λειτουργία που να μην έχει θέση εδώ, δεν υπάρχει χαμένη ευκαιρία μαζί με την ονειροφαντασία. 
Μεταβαίνεις στον καθρέφτη των στιγμών και ακολουθεί στο φως που προβάλλει στον ορίζοντα, απαλλαγμένο από το καθετί που προσδιορίζεται έξω από τα συνήθη. 
Κάθομαι. 
Γύρω το ίδιο και απαράλλακτο, οι ίδιες στιγμές και σκηνές που πρέπει να αλλάξουν γιατί δεν γίνεται αλλιώς. 
Διαφορετικά χαμένος χρόνος.


Ουράνιος επί της Γης.