Παράλληλοι κόσμοι....

Μία σκέψη με διαπερνά καθώς κοιτάζω τον ορίζοντα.

Ξοφλημένοι ρόλοι με ακολουθούν, ένα παράξενο όνειρο, μία οπτασία, ένα μυθικό πρόσωπο μέσα στην ουτοπία του νου.

               " Για να καταλάβεις πρέπει να είσαι μέσα ".

Με πιάνει η φυγή και παράλληλα η αναζήτηση που δεν ξέρω που θα με βγάλει.
Αλλάζω ρόλους και χάνομαι, είμαι στην απέξω και με βρίσκω, ένας αποπροσανατολισμός στην σκέψη μου, ένα μυστήριο.

               " Μην τρέχεις για να με καταλάβεις ".

Αδυσώπητοι στόχοι να με ακολουθούν, παράλληλοι τρόποι διαφυγής και εγώ να κινούμαι ενάντια σε όλα αυτά, μην επιστρέφοντας στην αλήθεια.
Ζεις μέσα στο ψέμα και είναι σκληρό καθώς απομακρύνεσαι και ψάχνεσαι.

                 " Ίσως υπάρχει το κάτι άλλο ".

Ξεχασμένες μορφές με ακολουθούν, μία παράξενη γλύκα για αντίδραση, μια υποταγή, υπάρχει σίγουρα το διαφορετικό, που είναι όμως?

                  " Ανακατεύθυνση "

Δεν με ξέρω και δεν θα με μάθω ποτέ,  οι άλλοι με ακολουθούν και εγώ γκρινιάζω, η μοναξιά λυτρωτική, πολλές φορές όμως και αποτρόπαιη.

                   " Με αγγίζω "

Ανακαλύπτω στιγμές που δεν θα ξανάρθουν ποτέ, άσωτος υιός χωρίς ουσία να ακολουθώ το δρόμο της αμφισβήτησης, μα και εκεί τέλμα.

                        " Έχω άποψη "

Ξαφνικά πολεμώ με τους εφιάλτες, νικώ και παράλληλα χάνω, μία τελετουργία που μου ανήκει, γιατί με αυτό το τρόπο κερδίζω.



Ουράνιος επί της Γης