Είμαι στο προσωπικό μου κοινόβιο, ένας ασκητής των ονείρων.
Η μελαγχολία τριγύρω, ένα τοπίο αποκαλυπτικό και βίαιο, εγώ θέλω τη θάλασσα. Νιώθω απόκληρος από όλους, αποκλεισμένος στην μοναξιά μου μα δεν είμαι μόνος.
Γύρω μου άγγελοι με τριγυρνούν, ακόλαστες ψυχές να με κατευθύνουν, μια παράξενη φιγούρα που μακριά είναι ένας άγγελος που με τρέχει στο μετά.
Ανοίγω την πόρτα και θέλω να φύγω, μα η άνοιξη αργεί και εγώ από υπομονή είμαι χάλια. Ζωντανός στη σκηνή, μια κλασική μέθοδος επαναφοράς, τριγύρω οτιδήποτε μισητό και αποτρόπαιο να καθαρίζει τα πάντα.
Οι λέξεις επανέρχονται μα δεν υπάρχει επιστροφή, όλα κινούνται άτσαλα και στο δρόμο βροχή.
Με τελειώνω και προσπαθώ να αποσυρθώ μια φωνή μου λέει '' μη '' και μετά χάνομαι μαζί με μένα.
Στο τέλος θα με αντιπαθήσω και για αυτό ψάχνω διέξοδο στα όνειρα μου.
Ουράνιος επί της Γης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου