Συνοδεύω την Κλοντίν, μία Γαλλίδα στα 42 έτη που είναι συγγενείς με την Μαρία ( την νύφη) .
Χαρούμενα πρόσωπα παντού, το συνήθης κουτσομπολιό και μία αίσθηση χαράς που ξεπερνά πολλές φορές τα όρια.
Οι δύο συμπεθέρες πολύ χαρούμενες, πολλές φορές εκτός ελέγχου αλληλοσυγχαίρονται για τα παιδιά τους. Οι άντρες τους, μιλούν χαμηλόφωνα με την αντρική ισομετρία απέναντι στον εκστασιασμό της χαράς.
Η Κλοντίν νιώθει παράξενα και με ρωτά γιατί όλο το σκηνικό τόσο διαμπερές ως προς τον έλεγχο.
Της μιλώ " για την ομορφότερη στιγμή στην ζωή τους " και γελά σαρκαστικά. Μου εξηγεί ότι αυτοί σε λίγα χρόνια θα χωρίσουν και ύστερα με αποκαλεί " fou " ( τρελός ).
Όλο αυτό το θεωρεί μία διαδικασία που κάποτε θα γυρίσει μπούμεραγκ.
Σκέφτομαι " σαν κάτι να γνωρίζει ".
Επειδή είναι όμορφη, κλέβει τις ματιές όλων, αλλά τις διαπερνά σαν κάτι που δεν την αγγίζει. Νομίζω ότι έχουν ξεχάσει το ζευγάρι και ασχολούνται μαζί της.
" Βρίσκεστε εκατό χρόνια πίσω " μου λέει ξανά, καθώς δεν μπορεί να καταλάβει κάτι που αισθάνομαι να την ενοχλεί.
" Ξέρεις πόσο καλό παιδί είναι ο Γιάννης " μου λέει ένας κύριος που καταλαβαίνω ότι είναι συγγενείς του γαμπρού.
Δίπλα στην Κλοντίν ο ξάδελφος της νύφης συμπληρώνει σαρκαστικά " μόνο που πίνει λίγο ".
Πάντα το " λίγο " το εκλαμβάνω ως " πολύ " αλλά δεν δίνω και ιδιαίτερη σημασία γνωρίζοντας το " συμβολισμό " του ονόματος " Γιάννης ".
Η Κλοντίν δείχνει νευριασμένη και ανήσυχη γιατί ως συγγενείς της νύφης κάτι θα γνωρίζει παραπάνω.
Με το Πελοποννησιακό μου ύφος της λέω " πολύ καλό παιδί ο Γιάννης, τυχερή η νύφη " για να την εξιτάρω.
Δίπλα μας μία κυρία που με άκουσε λέει ξαφνικά " δεν καταλαβαίνω πως έγινε αυτό, τόσο καλό παιδί η Μαρία και πήρε ένα πότη και να το ξέρει ".
Τις απαντώ με το ύφος το " ουράνιο " ότι ", θα πίνει ένα ποτηράκι παραπάνω ".
Με κοιτάζει περίεργα και με νευρικό ύφος μου απαντά " αν δεν ήταν δημόσιος υπάλληλος " !
Αυτή την φράση την έχω ξανακούσει πολλές φορές. Από παιδί θυμάμαι η επιλογή του γαμπρού να γινόταν από το επάγγελμα.
Το επάγγελμα σε έκανε " γαμπρό ". Ομως θέλω να μάθω αν στην Ελλάδα του 2013 εξακολουθεί να συμβαίνει αυτό.
Ρωτώ την κυρία αν αυτό ήταν και επιλογή της Μαρίας. " Ναι " μου απαντά. " Τις είπε η μητέρα της ότι όταν παντρευτεί θα σταματήσει να πίνει και θα κοιτάξει την οικογένεια και τα παιδιά του ".
Ψάχνω την Κλοντίν. Δεν θέλω να καθήσω άλλο. Είχε δίκιο που μου έλεγε " είσαστε εκατό χρόνια πίσω ".
Την βλέπω από μακριά να έρχεται. Μοιάζει με " ουράνια μορφή " που με " διαπερνά ".
Κοιτάζω γύρω μου και σκέφτομαι " πως ένας πότης θα γίνει οικογενειάρχης ". Με πιο τρόπο? Έτσι αυτόματα?
Χαιρετώ τους νεόνυμφους, το κλασσικό " και στα δικά σου " και πηγαίνω προς την έξοδο.
Η Κλοντίν που πάντα με πειράζει μου λέει " έχεις εξετάσει το γενέθλιο χάρτη του Γιάννη? " .
Δεν με ρώτησαν και δεν έχω κάτι να της πω. " Να δεις το Ποσειδώνα του και τις όψεις που κάνει " μου λέει σκωπτικά.
" Πάρε με μαζί σου στην Γαλλία, πήγαινε με εκεί που γεννήθηκα στην προηγούμενη ζωή "
" Δεν πρόκειται να έρθεις Γιώργο, παρότι με αγαπάς, έχεις Κρόνο στον 9ο οίκο ".
Φεύγουμε μαζί χέρι - χέρι.
Ουράνιος επί της Γης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου