Γάμος. Η μεγάλη απάτη.

Βρίσκομαι στο μπαλκόνι. Ακούω κορναρίσματα. Ρωτώ τι συμβαίνει.
Μου απαντούν, '' γίνεται γάμος, η σημαντικότερη στιγμή ενός ανθρώπου ''. Ανατριχιάζω!!!
Πριν λίγο οι ίδιοι άνθρωποι με ρωτούσαν για τις '' παράλληλες σχέσεις τους ''.

Γυρίζω χρόνια πίσω όταν ήμουν Διευθυντής Πωλήσεων σε κατάστημα Ηλεκτρικών Ειδών.
Έρχονταν οι γονείς και μου έλεγαν '' θέλουμε τα πιο ακριβά ηλεκτρικά είδη '' !!! Προσπαθούσα να τους εξηγήσω, ότι το ποσό είναι υπερβολικό όσο αφορά το κόστος της αγοράς. Μάταια.
Προσπαθούσα να μάθω το γιατί. '' είναι η σημαντικότερη στιγμή της ζωής τους ''.!!! Εξ'ανάγκης το δεχόμουν, διευθυντής πωλήσεων ήμουν εξάλλου.
Ύστερα μου έλεγαν που θα γίνει ο γάμος. '' σε μια όμορφη εκκλησία στην Φιλοθέη ". Μα μένουν στο Αιγάλεω? Αναρωτιόμουν. Με καλούσαν στο τραπέζι ! '' μα δεν είμαι συγγενής '' τους έλεγα.
'' Θέλουμε να έρθεις στο κτήμα Νάσιουτζικ, έχουμε πολλούς καλεσμένους, μας έχει στοιχίσει 50.000.!!!!! ''.
Ρωτούσα με επιφύλαξη " είναι πολλά τα λεφτά, πως θα τα καλύψετε ? ''. Η φυσική απάντηση της εποχής '' έχουμε πάρει δάνειο, εξάλλου είναι η πιο ευτυχισμένη μέρα για τα παιδιά μας ".

2017: Συναντώ τα παιδιά που τότε είχα '' παντρέψει " ( έτσι έλεγα για τον εαυτό μου, εξαιτίας του ότι είχα εξυπηρετήσει 2000 περίπου άτομα στο να διαλέξουν τις οικοσυσκευές τους ).
Τα παιδιά με χαιρετούν " κύριε Γιώργο τι κάνετε ''?.
Τα βλέπω στενοχωρημένα. '' χώρισα ", '' είμαι άνεργος '', '' δεν μπορώ να πληρώσω το δάνειο ''....αργότερα μου απαντούν.

Νιώθω στενοχώρια και ταυτόχρονα οργή. Θεωρώ υπεύθυνους τους γονείς. Αυτά τα παιδιά ήταν τότε 18 έως 25 ετών. Το '' μότο '' της πιο ευτυχισμένης μέρας " είναι σκέτη Απάτη.
Εγωισμοί των γονιών, συναγωνισμός των δύο οικογενειών, ιδιοτελή κριτήρια, μία σκέτη παράνοια.
.
Συνεχίζω την συζήτηση στο μπαλκόνι ...'' Γιώργο με πήρε τηλέφωνο ο Χρήστος, είναι Σκορπιός ταιριάζω ''? Και ο άντρας σου ? ¨" Αυτός ο γάμος έχει τελειώσει, απλώς μένουμε μαζί για τα παιδιά ''!

Γυρίζω πάλι πίσω. Σκέφτομαι ότι με τους '' γάμους '' κέρδισα αρκετά χρήματα. Το ξανασκέφτομαι.
Μου έρχονται στο μυαλό μου τα λόγια του δασκάλου μου στις πωλήσεις . '' Γιώργο εσύ είσαι Ουράνιος, αλλά πατάς στην Γη '', ποτέ δεν θα έκανες αυτά τα λάθη ".

Χαιρετώ τους φίλους στο μπαλκόνι. Τα κορναρίσματα επανέρχονται. Δεν θέλω να σκεφτώ τίποτα.
''Φεύγω '' για τον Ουρανό.



Ουράνιος επί της Γης.