Γάμος.Η μεγάλη απάτη .Μέρος 2.

Είμαι καλεσμένος σε ένα Γάμο. Παντού χαρά. Φυσιολογικό. Δίπλα μου νεαρά κορίτσια. Τα κοιτάζω.

Μία κοπέλα την γνωρίζω, την χαιρετώ.
 '' Γεια σας κύριε Γιώργο ". Είναι ένα κορίτσι της διπλανής πόρτας, που κοιτάζει τα πάντα και τους πάντες, πανέξυπνο μυαλό, με τόσους πλανήτες εξάλλου σε ζώδια του Αέρα.
Τι ρωτώ πως βλέπει την σημερινή τελετή. Μου απαντά . Τα '' δεσμά του γάμου ''?
Καταλαβαίνω την σκέψη της, είχα καιρό να ακούσω τον όρο '' δεσμά του γάμου ''.
Τα άλλα κορίτσια ακούν την συνομιλία μας και όλα συμφωνούν !! Προσπαθώ να καταλάβω το λόγο. Τους λέω το κλασσικό '' η πιο όμορφη στιγμή ενός ανθρώπου ''. Γελούν.
Νιώθω περίεργα .
'' Όλες οι φίλες μας είτε χώρισαν , είτε κάθονται για οικονομικούς λόγους, είτε έχουν παράλληλες σχέσεις ''. Μία κοπέλα μου μιλά για το σύμφωνο συμβίωσης.

Λέω να τους πω κάτι σε σχέση με αυτό, όμως το μετανιώνω γιατί δεν θέλω να '' παρεξηγηθώ ''. Γυρίζω 20 έτη πίσω και σκέφτομαι ότι το υποστήριζα από τότε και όλοι με κοιτούσαν παράξενα. Το κλασσικό '' ελληνικό στόρυ '' του '' τίποτα δεν αλλάζει ''.
Τους εξηγούσα από τότε ότι η είσοδος του Ουρανού στο Κριό ( 2011 - 2018 ) θα φέρει τα πάνω - κάτω στις σχέσεις, με αύξηση διαζυγίων, έντονες παράλληλες σχέσεις, σύμφωνο συμβίωσης κτλ.

Ξαφνικά σταματώ τις σκέψεις μου. 'Ερχεται η νύφη, ένα κορίτσι γύρω στα 28 έτη. Χειροκροτήματα, χαμόγελα, '' τι όμορφη που είναι '', '' είναι πολύ ταιριαστό ζευγάρι ''.
Οι γονείς της κοπέλας και ο αδελφός γελούν, όμως διακρίνω μία μελαγχολία στο πρόσωπο της νύφης. Προσπαθεί να το καλύψει, γι αυτό κοιτάζει κάτω. Επειδή λειτουργώ με τα προμηνύματα, προσπαθώ με το ''Ουράνιο μυαλό μου '' να το επεξεργαστώ.
Με διακόπτουν τα κορίτσια. '' κύριε Γιώργο η νύφη είναι Ζυγός, πως τα βλέπετε, θα είναι ευτυχισμένη''?
 Όταν σε ρωτούν κάτι, κάτι γνωρίζουν και θέλουν να το επιβεβαιώσουν .
Δεν θέλω να πω κάτι, παρότι γνωρίζω. Λέω '' ανάλογα με την επιλογή ''. Διαισθητικά.

Τα κορίτσια σταματούν τα γέλια. Κάτι λένε μεταξύ τους. Νιώθω άβολα, γιατί νιώθω ότι η παρουσία μου έχει γίνει κουραστική και εξάλλου όλοι έχουν εισέλθει στην εκκλησία για το μυστήριο.
Η Στέλλα, ένα από τα κορίτσια με πλησιάζει. Μου μιλά χαμηλόφωνα.
'' Βλέπετε αυτό το παιδί, με το μπλε κουστούμι ? αυτόν αγαπά ''!!!
Νιώθω αηδία. Αυτό είναι ξεφτίλα, κατρακύλα. Νευριάζω.
 '' Στέλλα ποιος το έκανε αυτό ''? '' ο πατέρας της είναι δικηγόρος και ήθελε γαμπρό δικηγόρο, για να κρατήσουν το δικηγορικό του γραφείο ''.
'' Συγνώμη κύριε Γιώργο, το ξέρω ότι σας νευρίασα '' . Χαιρετώ την Στέλλα. Θέλω να κάνω μία τρέλα, δεν ξέρω τι?
Με Ερμή στον Λέοντα το μυαλό μου λειτουργεί ασταμάτητα, κάθε δευτερόλεπτο κατεβάζει ιδέες.

Πλησιάζω το παιδί, καθόταν με δύο φίλους του, κάνοντας τσιγάρο. Του λέω '' συγνώμη να σου πω κάτι ? ''. Με κοιτάζει περίεργα, αλλά με πλησιάζει. '' τι θέλετε '' με ρωτά με απεριόριστη ευγένεια.
Τον παίρνω λίγο παράμερα.
'' να ξέρεις κάτι, εσένα παντρεύεται σήμερα ''. Φεύγω γρήγορα, δεν θέλω να πω τίποτα άλλο.
Ίσως το κατάλαβε τι εννοούσα, ίσως όχι .
Νιώθω χαρούμενος. Ξαφνικά σταματώ. Γυρίζω το κεφάλι μου πίσω, τον κοιτώ.
Δεν θα ήθελα να βρίσκομαι στην θέση του.


Ουράνιος επί της Γης.