Φεύγεις...

Σκέφτομαι καθώς κοιτάζω τον Ουρανό που υπάρχουμε. Προσπαθώ να αντικρίσω " τους γονείς μου ". Όμως βρίσκομαι στην Γη και αισθάνομαι ξένος. Περιορίζομαι.
Γύρω μου καταδικασμένες καταστάσεις, μίζερες σκέψεις, απόλυτο κενό στον έρωτα, μοναξιά. Όμως υπάρχω μαζί τους. Αισθάνομαι άβολα και προσπαθώ να " φανερωθώ ".
Με ξυπνά ένα Όνειρο που με παρασέρνει στο δικό μου Όνειρο.
Είναι η στιγμή που φεύγεις...