Ελευθερία της χαράς...

'' Δεν θέλω να πάρω διαζύγιο ''.
Έχω ακούσει τόσες φορές αυτήν την φράση που μου έχει γίνει κοινότυπο.
Τις αφηγούμε μία ιστορία.


'' Σε μία πόλη υπάρχει ένα κορίτσι που βρίσκονταν σε γάμο με ένα σύζυγο που ήταν πολύ δύστροπος.
Παντρεύτηκε στα 21, έκανε δύο παιδιά και ξαφνικά αρρώστησε.
Πολέμησε με ένα σθένος μοναδικό την αρρώστεια της, έκανε πολλές μικροεπεμβάσεις στον εγκέφαλο και στο τέλος τα κατάφερε.
Λίγο αργότερα ήρθε και το τρίτο παιδί.
Μια μέρα αποφάσισε να κάνει πράξη το όνομα της. Ευτυχία την λένε. Έφυγε από το γάμο της δυστυχίας.
Παίρνει την μεγάλη απόφαση. '' Δεν θέλω κανέναν δίπλα μου, που δεν μπορεί να μου δώσει χαρά ''.
Είναι μία απόφαση που έρχεται σε '' σύγκρουση '' με την περπατημένη. '' να έχεις δίπλα άντρα της δυστυχίας ''
Είναι επαρχία και όλα αυτά είναι πιο δύσκολα. Ένα κορίτσι να χαμογελά.
Την παρακολουθώ. Βρίσκεται μέσα σε ένα χαμόγελο, πάντα δίπλα στο γιο της, να απολαμβάνει την θάλασσα, την μουσική, το Φως.
'' θα έρθει ξανά ο έρωτας '' της λέω. Και αυτή το ξέρει, αλλά ξέρει τι θέλει από αυτόν . ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ.

'Ερχομαι στο Τώρα. Η κοπέλα που της κάνω συνεδρία με κοιτά παράξενα. '' αυτό είναι δύσκολο, δεν μπορώ να το κάνω '' μου απαντά.
'' θέλεις να μένεις σε ένα αποτυχημένο γάμο, χωρίς να το αγαπάς, χωρίς να υπάρχει ερωτική επαφή?'' την ρωτώ ξανά. Μάταια, λόγια του κενού. 
Η κόρη μεγάλη, χωρίς να την απασχολεί το οικογενειακό θέμα και τα λεφτά υπάρχουν. Τι δεν υπάρχει? Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ.
Θέλει να κοιτάξω ξανά την διέλευση του Πλούτωνα. '' θα ζορίσουν τα πράγματα, θα έρθεις μπροστά σε δύσκολες αποφάσεις χωρίς έλεγχο από εσένα, πρέπει να πάρεις τώρα τις αποφάσεις σου ''
Το ξέρω ότι δεν θα εισακουστώ. '' Γιώργο το κάνω για την κόρη μου και το οικονομικό ''

Δεν θέλω να πω κάτι άλλο. Ξέρω ότι ούτε ο Ψυχολόγος της μπορεί να την βοηθήσει, και τα φάρμακα του Ψυχίατρου δεν θα δώσουν λύση.

Ανοίγω το κινητό και πέφτω σε μία καινούργια φωτογραφία της Ευτυχίας. Είναι πάλι με το παιδί της '' αγκαλιά '' με το χαμόγελο.
'' Πρέπει να ακολουθήσεις την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ '', λέω ξανά στην κυρία που την έχω στο γραφείο μου.
Αυτή με κοιτάζει και μου λέει '' Σας ευχαριστώ πολύ, είστε καλός αστρολόγος και περισσότερο ένας καλός άνθρωπος, πρέπει να φύγω έχω ραντεβού με το Ψυχίατρο μου ''

Κοιτάζω τα πτυχία μου. Ξέρω ότι αυτά είναι ένα τίποτα προς το ανθρώπινο πόνο. 




Ουράνιος επί της Γης