Αυτή την φορά δεν θέλω να πάω από το γνωστό δρόμο. Θέλω να δω το'' άλλο '', θέλω να ακούσω. Εγκλωβισμένος σε σχέσεις εγκλωβισμού, σε δουλειές που πλέον δεν με γεμίζουν, θέλω το άλλο.
Το '' ουράνιο μυαλό μου '' σκέφτεται λύσεις που δεν υπάρχουν. 'Ομως κάπου βρίσκονται .
Φτάνω στην Επίδαυρο.
Ούτε αυτός ο δρόμος δεν μου αρέσει. Στρίβω, μέσα από χωριά, ελιές, εγκαταλελειμμένα μέρη και ψάχνω να βρω λύσεις.
Είχα γυρίσει από την μάχη με τον Πλούτωνα και το '' άλλαξαν όλα '' με κυνηγά. Έχει δίκιο. Για όλους άλλαξαν. Ο Πλούτωνας αυτό θέλει, μόνο που το θέλει με το δικό του τρόπο.
Σκέφτομαι τα λόγια του δασκάλου μου στα Ταρώ '' αυτή η σχέση θα τελειώσει όταν το Κάρμα ολοκληρωθεί ''.
Οδηγώ, νομίζω δεν οδηγώ, αφού όλα αυτά μου δείχνουν ένα άλλο δρόμο. Να το ακολουθήσω ?
Εκεί που το σκέφτομαι, να , μπροστά μου ένας δρόμος καινούργιος, μεγάλος αλλά διαπεραστικός, ουσιαστικός και ειλικρινής.
" Πότε άραγε να το έφτιαξαν ? ''. Δεν με ενδιαφέρει, αρκεί που βρέθηκα σε αυτό το δρόμο.
Βλέπω την πινακίδα...Ναύπλιο.
Ένα χαμόγελο με διαπερνά.
Αράζω αρκετά μακριά, πάω αργά, γιατί ξέρω τι θα βρω.
Ουράνιος επί της Γης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου