Ο δρόμος για την Ιθάκη...

Γυρίζω πίσω δύο χρόνια. Με μία κοπέλα αφήνουμε την Αθήνα για το Σούνιο. Είναι μια " αποστολή " σε ένα λατρευτικό χώρο, όπου ο συμβολισμός είναι ιδιαίτερος για τα ζώδια του νερού.

" Η πορεία ξέρεις δεν είναι αυτό που βλέπεις, αλλά αυτό που γίνεται " θα μου πει, αφού κοιτάξει την θάλασσα. Βυθισμένος στις σκέψεις μου - όπως πάντα - μου κάνει εντύπωση ένας ποδηλάτης που μοιάζει διαφορετικός από τους άλλους.
Είναι μία η ώρα όταν μου τηλεφωνεί η Αγγελική. " Μόλις τώρα σηκώθηκε το site ''.
Όπως πάντα ως πράξη ζωής θεωρώ τα μετρημένα λόγια, όμως με κυριαρχούν πληθώρα σκέψεων.
" Δεν χαίρεσε Ουράνιε που σήμερα είναι μια ξεχωριστή μέρα για σένα? " ακούω ξανά τα λόγια της. Ίσως είναι η μόνη κοπέλα που " αναγνώρισε την αξία μου " , ίσως το τι είναι Σκορπιός να σημαίνει κάτι παραπάνω.
Το μυαλό μου εισχωρεί σε ανώμαλους δρόμους, χιλιάδες αποστάσεις, μονοπάτια του τίποτα, ανεδαφικά όνειρα .
" Τώρα είναι καλύτερα " - θα μου πει - βλέπεις τον ανοιχτό δρόμο ".
Μπροστά μου ξανά ο ποδηλάτης, αυτή την φορά τον προσπερνώ και αυτός με κοιτάζει σαν κάτι να έχει να μου πει.
" Έχεις κάνει ποτέ αυτή την διαδρομή " ? την ρωτώ για να φύγουν οι σκέψεις μου από τα ίδια και τα ίδια.
" Όχι ! αλλά μου αρέσει πολύ η Ανάβυσσος και θέλω το καλοκαίρι να έρθουμε για μπάνιο ".
Παρεμπιπτόντως αυτό μου άρεσε ανέκαθεν και μένα .
Οι σκέψεις δεν με αφήνουν. Θέλω να σταματήσω για λίγο να οδηγώ.
" Αν δεν ξεφύγεις, δεν θα έρθει αυτό που θέλεις " ακούω την φωνή της.
" Ξέρεις ότι με ακολουθούσε ένας Πλούτωνας ".
" Το να γυρνάς συνέχεια πίσω είναι σαν να το φέρνεις μπροστά σου ".
Ακούω τα λόγια της, ταυτόχρονα ακούω και άλλες εσωτερικές φωνές και βυθίζομαι στο παλιό.
" Αν δεν εξοριστείς δεν θα βιώσεις το Τώρα " μου είχε πει κάποτε ο δάσκαλος μου.
Κοιτάζοντας μαζί της την θάλασσα, νομίζω ότι είμαι εξόριστος στις εμμονές μου.
" Ξέρεις κάτι, θα φτάσεις ψηλά, πρέπει να διαβάσεις, αυτός είναι ο δρόμος μου λέει ξαφνικά καθώς με βλέπει να πελαγοδρομώ.
Μία Σκορπιός ζει με την ενόραση. Και όχι μόνο . Μου αρέσει να την ρωτάω, όχι για να παίρνω ενορατικές απαντήσεις μόνο, αλλά να αξιοποιώ τα ταλέντα της ή καλύτερα να τα αξιολογώ.
" Ε φίλε, είσαι χαμένος στις σκέψεις σου " . Είναι ο ποδηλάτης που μας έχει φτάσει και έχει σταματήσει για ολιγόλεπτη ξεκούραση.
" Ξέρεις εγώ όταν παίρνω το ποδήλατο δεν σκέφτομαι τίποτα και πίστεψε με, έχω πολύ περισσότερα στο μυαλό μου από εσένα ".
Η προφορά του είναι ξένη. Είναι Γάλλος .
Τον ρωτώ αν του αρέσει εδώ. "  Όπου πας σου αρέσει αν σκέφτεσαι τι είναι αυτό που σε κάνει διαφορετικό " .
Θέλω να συζητήσω ακόμα μαζί του. Βλέπω ότι και αυτός αυτό επιζητεί. Η κοπέλα που με ακολουθεί φωτογραφίζει την θάλασσα .
" Αυτή είναι η θάλασσα μου " μου λέει ξαφνικά.
Ο ποδηλάτης την κοιτάζει και μου λέει " Η καινούργια σου Μούσα? "
" Έχω διαβάσει Όμηρο, το βλέπω ότι σου αρέσει και σένα. Με αυτό ξεκινά, ε λοιπόν ξεκίνα και εσύ με αυτό ".
" Έχω εταιρίες στην Σιγκαπούρη, έχω πολλά λεφτά, αλλά ακολούθησα την δική μου Μούσα "
Πως την ανακάλυψες? τον ρωτάω αμήχανα.
" Δεν χρειάζονται λεφτά, μυαλό χρειάζεται " , μου είπε μία μέρα μία όμορφη κυρία στην Γλυφάδα.
" Αυτό μου το είχε πει και σε μένα ένας δάσκαλος μου " ! του απαντώ.
" Όλα αυτά που βλέπεις, το κορίτσι σου, ο αέρας, η θάλασσα, ο ναός του Ποσειδώνα που θα πας, είναι το Τώρα. Άφησε τα προηγούμενα να φύγουν. Η ζωή φίλε είναι ένα λεπτό ".
Μου έκανε εντύπωση που ήξερε τον προορισμό μου. Μα δεν το ρώτησα.
" Πρέπει να φύγω πριν γίνει έντονος ο Ήλιος. Πριν σε χαιρετήσω θα σου πω κάτι .
Τώρα για σένα ξεκινά ο δρόμος για την Ιθάκη. Κοίταξε να φτάσεις γρήγορα ".



Ουράνιος επί της Γης